Wakacje!

Nic mi się nie chcę. A tym bardziej uczyć się a jakąś tam historię czy poetykę...

Chciałabym gdzieś pojechać. I porobić zdjęcia. Serio, ej.

Studia, studia, studia. Szczerze mówiąc to jest zadziwiająco dobrze. Będzie dobrze, przynajmniej do 20 grudnia, tj. do kolokwium z poetyki.

A tak poza tym, to fajnie jest zostać wreszcie docenioną.

I w ogóle, nienawidzę zimy....

Więc tak: O. i ja dostaliśmy się na studia, mamy mnóstwo załatwiania i najgłupszą pracę na świecie...

Fajnie jest mieć wakacje...

Ok. I tak nie mam już czasu, aby zacząć się uczyć na maturę, szczególnie z historii, ale trzeba stwarzać jakieś pozory. Może do 17 maja jakoś się wyrobię... OMG...

A jutro idę ostatni raz do szkołyyyyyy!

P.S. Kocham Olka!!!

Hura, hura, niedługo matura... oO

P.S. Studniówka była BOSKA, napiszcie ktoś za mnie prezentacje z polskiego i zdajcie maturę z historii. Proszę.
P.S.2. KOCHAM OLKA! [ ]

Wróciłam.

Moje narzekania i niechęć do wyjazdu okazały się zupełnie niesłuszne. Wszystko, co miało się udać- udało się i to z nawiązką.

Była długa i męcząca podróż, chodzenie na plaże, opalanie się, pływanie w słonym morzu, lody, pączki, zdjęć mnóstwo, rejs promem, spacery wieczorem, jeżowce, spanie o każdej możliwej porze, remiczek & makao, drinki, dyskoteka, moje kalectwo, zwiedzanie chorwackiej przychodni, spiewanie, świrowanie, dużo śmiechu, pomawianie, "Bartki opanowały Chorwację!", jedzenie kotów i psów, miłe towarzystwo i, przede wszystkim, Olek.

Ludzie, którzy początkowo wkurzali w miarę upływu czasu stawali się znośni, aż w końcu, wczoraj i dzisiaj aż żal mi było, że się nie integrowaliśmy.

Chcę jeszcze raz!

Jedziemy do Chorwacji.

Wracam jakoś w połowie sierpnia, mam nadzieję, że z dużą ilością zdjęć.

Czas zacząć odliczanie. Nie do wyjazdu do Brennej, ale nooo... już nie narzekajmy. ^^


Chorwacja za: 7 dni.

Wakacje są fajne, zaiste.

Koszmary dotyczące mojej klasy i wycieczki do Chorwacji pominę.
Chce ktoś znaleźć mi pracę? ^^

Jeżeli kogoś to interesuje- żyję.

Dorobiłam się nowego aparatu, także niedługo powinnam się tu pojawić tak na serio. Zrobię porządek w galerii, powywalam większość zdjęć i zacznę od nowa.

Luty to nie jest dobry miesiąc...

Ok. Na dzień dzisiejszy stwierdzam, że lepiej być chyba nie może, ej.

Uwielbiam, po prostu uwielbiam być taka. Taką Gosią.

Na chwilę obecną moje życie jest niemal idealne. Zawiłe sprawy się wyjaśniły, nadal jestem Gosią i chcę ryzykować, bo warto. I nawet matematyka nie jest już taka straszna.

Nic nie wróciło do normy. Nic, nic, nic. Aczkolwiek nie mogę narzekać, bo ostatnio niektóre rzeczy układają się fajnie. Przynajmniej narazie.

P.S. Każdy potrzebuje swojego czasownika zwrotnego.

Czas coś zmienić. A raczej: czas, aby przywrócić dawny stan rzeczy.

Kuźwaaaa, wakacje mi się kończą!

I nie, nie jest fajnie.

Ale za to do końca sierpnia mam jeszcze dwa, może trzy, a jak dobrze pójdzie to cztery plany do zrealizowania. A potem, we wrześniu będzie teatr, teatr, teatr... I 31 sierpnia. Ważny dzień.

A z mojej nauki francuskiego w wakacje dupsko wyszło.

Kocham mieć wakacje! Szkoda tylko, że zostało ich trochę ponad miesiąc...

Była Białoruś, a teraz będzie Brenna. No!

I żadnego gadania o sz. i o l.! I o już 2 b!

'I believe that believing we survive is what makes us survive.'

Jeszcze tylko chwila, jeszcze tylko trochę...

I znowu, znowu to JA miałam rację.